تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام شناسى (فارسى) — صفحة 172

مساهمون:

ص١٧٢
دكتر لى سالك براى مادران توضيح مىدهد كه در تاريكى شب راهنماى كودك براى نوشيدن شير از پستان مادر ، قرعات قلب وى مىباشد ، و طفل كه صداى تپش قلب مادر را مىشنود مستقيم و بدون ترديد ، پستانش را پيدا مىكند و دهان را بر پستان مىگذارد .

انتقال بيمارى به وسيلهء نور

نور ، وسيلهء انتقال بيمارى . . . . . . . يكى از نظريّه‌هاى جعفر صادق عليه السلام كه نبوغ علمى او را به ثبوت مىرساند نظريّه‌اى است كه راجع به انتقال بيمارى به وسيلهء بعضى از نورها داده است . جعفر صادق گفت : روشنائيهائى هست كه اگر از يك بيمار بر يك شخص سالم بتابد ممكن است كه آن شخص سالم را بيمار كند . بايد توجّه كرد كه صحبت از هوا يا انتقال ميكروب ( كه در نيمهء اول قرن دوم هجرى از آن بى اطّلاع بودند ) نيست . بلكه صحبت از روشنائى است آن هم نه تمام روشنائيها ، بلكه بعضى از انوار كه اگر از شخص بيمار به شخص سالم بتابد ممكن است كه وى را بيمار كند . اين نظريّه را علماى زيست‌شناسى و پزشكى از خرافات مىدانستند چون آنها عقيده داشتند كه عامل انتقال بيمارى از يك فرد بيمار به يك فرد سالم ميكروب است يا ويروس . خواه وسيلهء انتقال بيمارى حشرات باشد يا آب يا هوا يا تماس مستقيم دو فرد بيمار و سالم . قبل از اينكه به وجود ميكرب و ويروس پى ببرند وسيلهء انتقال بيمارى را بُوها مىدانستند و تمام اقداماتى كه در قديم براى جلوگيرى از سرايت امراض مىشد بر اساس جلوگيرى از بوها بود تا اينكه بوى بيمارى واگير از يك بيمار به يك بيمار سالم نرسد و او را بيمار ننمايد . در هيچ دوره هيچ كس نگفت كه بعضى از روشنائيها اگر از بيمار بر سالم بتابد او را بيمار مىنمايد . و اين گفته از جعفر صادق عليه السلام است