و در روايتى وارد است كه آن راهب گفت : من چنين خواندهام كه در اين موضع إيليا وصىّ بار قليطا محمّد پيغمبر امّيّين خاتم الأنبياء و رسولانى كه قبل از او آمدهاند نماز مىگزارد . در اينجا راهب سخنان بسيارى گفت و پس از آن گفت : فمن أدركه فليتّبع النّور الّذى جاء به « پس كسى كه آن پيغمبر را ادراك كند بايد از نورى كه او آورده است پيروى كند » ( منظور از آن نور ، حضرت امير المؤمنين عليه السّلام است ) . و آن نور كه وصى پيامبر است در آخر ايّام ، در اين زمين درختى را مىكارد كه ثمره و ميوهء آن هيچ وقت فاسد نمىشود .
و در روايت زاذان اين طور وارد است كه امير المؤمنين عليه السّلام به آن راهب گفتند : از كجا آب مىآورى ؟ گفت : از دجله . حضرت گفتند : چرا در اينجا چاهى نمىكنى تا از آب آن بخورى ؟ راهب گفت : من چاه كندهام آبش شور در آمده است . حضرت فرمود : حالا چاه ديگرى بكن . راهب چاه ديگرى حفر نمود و آبش شيرين بود . حضرت فرمود : اى حباب ، آب نوشيدنى تو از اين چاه باشد و اين مسجد پيوسته معمور و آباد است . هر وقت آن را خراب كنند و درخت نخل و خرماى آن را ببرند به ايشان ( و يا به مردم ) مصيبت و امر بزرگى وارد مىشود .
و در روايت محمّد بن قيس چنين وارد است كه امير المؤمنين عليه السّلام از محلّى از آن اقامتگاه آمدند و زمين را با يك پاى خود زدند ، ناگهان يك چشمهء جوشان با صداى شرشر آب پديد آمد و فرمود : اين چشمهء مريم است . و سپس فرمود : در اينجا زمين را هفده ذراع ( هشت متر و نيم تقريبا ) حفر كنيد چون حفر كردند به قطعه سنگى سفيد رنگ رسيدند ، فرمود : در اينجا مريم عيسى را از شانهء خود بر زمين گذارده و در اينجا مريم نماز خوانده است . امير المؤمنين عليه السّلام آن صخره و قطعهء سنگ سپيد را نصب كردند و به سوى آن نماز گزاردند و چهار روز در آنجا اقامت گزيدند .
و در روايت حضرت باقر عليه السّلام است كه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام گفتند : اينست چشمهء مريم كه براى وى از زمين جوشيد . اينجا را هفت ذراع بكنيد ، چون
امام شناسى (فارسى) — صفحة 120
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٢٠