بگيرد ، و خودش برود و در مكّه در موسم حجّ بر مشركان بخواند .
امير المؤمنين عليه السلام كه به منزلهء نفس و روح رسول خدا بود ، نامه را از ابو بكر گرفت و خود به مكّه رهسپار شد ، و در عقبهء منى در موسم براى مشركان قرائت كرد :
وَ أَذانٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَ رَسُولُهُ
« 1 » - الآيات .
« از جانب خداوند و از جانب رسول او به سوى تمام مردم در روز بزرگ حجّ كه روز عيد قربان است ، إعلام و إعلان مىشود كه خداوند و رسول خداوند از مشركين برىء و بيزارند » . اين مسئوليّت بر عهدهء امير المؤمنين كه جانش و روحش از رسول خداست محوّل شد .
و مراد از اذن واعية ( گوشهاى گيرنده و حفظ كننده ) در آيه :
وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ ،
« 2 » « و حفظ مىكند و در خود مىگيرد گوشهاى شنونده و در برگيرنده » وجود مقدّس أمير المؤمنين عليه السلام است .
و مراد از آل ياسين كه خداوند در آيه : و
سَلامٌ عَلى إِلْياسِينَ /
« 3 » « و سلام بر آل ياسين » بر آنها درود و سلام مىفرستد ، أئمّهء معصومين سلام الله عليهم أجمعين هستند .
و مراد از كسى كه به نور خدا شرح صدر پيدا كرده در آيه :
أَ فَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ فَهُوَ عَلى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ ،
« 4 » « آيا آن كسى كه خداوند سينهء او را فراخ كرده و شرح صدر عنايت فرموده ، و على هذا او پيوسته با نورى از جانب پروردگارش همراه است » امير المؤمنين عليه السلام است .
هامش
( 1 ) - آيه 3 ، از سورهء 9 : توبه .
( 2 ) - آيه 12 ، از سورهء 69 : الحاقّة
( 3 ) - آيه 113 ، از سورهء 37 : صافّات .
( 4 ) - آيه 22 ، از سورهء 39 : زمر .