تاجٌ مُرَصَّعٌ بالزَّبَرْجَدِ وَ الْياقُوتِ فَتَقُولُ الَملائِكَةُ : هذا مَلَكٌ مُقَرَّبٌ ، وَ يَقُولُ النَّبيُّونَ : هذا نبىٌّ مُرْسَلٌ ، فَيُنادى مُنادٍ مِنْ بُطْنانِ الْعَرْشِ هذَا الصِّدِّيقُ الْاكْبَرُ ، هذا وَصِىُّ حَبيبِ اللّهِ ، هذا عَلِىُّ بْنُ ابيطالِبٍ ، فَيَقِفُ عَلى مَتْنِ جَهَنَّمَ فَيُخْرِجُ مِنْها مَنْ يُحِبُّ وَ يُدْخِلُ فيها مَنْ يُبْغِضُ ، وَ يَأْتى ابْوابَ الْجَنَّةِ فَيُدْخِلُ اوْلياءَهُ بِغَيْرِ حِسابٍ . « 1 »
« ابوذر غفارى گويد : رسُول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نظرى به علىّبنأبىطالب نمودند و فرمودند : اين است بهترين مخلوقات خدا در آسمانها و زمينها ، اين است سيّد و بزرگ صدّيقان ، اين است سالار و سرور اوصياى پيغمبران و پيشواى پرهيزگاران و راهبر درخشنده چهرگان و روشن صورتان در منازل بهشت . چون روز قيامت بر پا شود على بن أبىطالب در محشر بيايد در حالى كه سوار بر ناقهاى است از ناقههاى بهشتى ، تمام فضاى محشر از نور چهرهء او روشن شود و بر سر او تاجى است مرصّع به زبرجد و ياقوت . فرشتگان گويند : اين فرشته مقرّبى است ، پيمبران گويند : اين پيمبر مرسلى است . منادىاى از درون عرش ندا كند : اين است صدّيق اكبر ، اين است وصىّ و جانشين حبيب خدا محمّد ، اين است علىّ بن أبىطالب . حضرت از وسط آتش جهنم هر كس را كه دوست بدارد خارج مىكند و هر كس را كه دشمن بدارد داخل مىكند . و از درهاى بهشت عبور نموده اولياى خودش را بدون حساب داخل بهشت مىسازد . »
و نيز ابن شاذان از طريق عامّه از حضرت رضا عليه السّلام از پدرانشان از رسُول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت مىكند كه :
قالَ رَسُولَ اللّهِ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : سَيَكُونُ بَعْدى فِتْنَةٌ مُظْلِمَةٌ ، النّاجى مَنْ تَمَسَّكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى ، فَقيلَ : يا رَسُولَ اللّهِ مَنِ الْعُرْوَةُ الْوُثْقى ؟ قالَ : وِلايَةُ
هامش
( 1 ) « غاية المرام » ص 621 حديث بيست و يكم . در كتاب « على و الوصية » از ص 223 تا ص 226 سه حديث را به مضمون حديث فوق با مختصر اختلافى از گنجى شافعى در « كفاية الطالب » و موفق بن احمد خوارزمى در « مناقب » و قندوزى حنفى در « ينابيع المودة » نقل مىكند و نيز در استدراكات « على و الوصية » ص 377 الى 379 سه حديث از « تاريخ كبير ابن عساكر » مخطوط نقل مىكند . اين احاديث مضمونش همان مضمون احاديث سابق است منتهى مفصلتر بيان شده و در اولى از آنها وارد است كه : لا ملك مقرب و لا نبى مرسل و لا حامل عرش ، هذا على بن أبىطالب وصى رسُول المسلمين و اميرالمؤمنين و قائد الغر المحجلين فى جنات النعيم . و در دومى از آنها وارد است : هذا على بن أبىطالب وصى رسُول رب العالمين و امام المتقين و قائد الغر المحجلين . و در سومى از آنها وارد است : هذا على بن أبىطالب اميرالمؤمنين و امام المتقين و قائد الغر المحجلين فى جنات النعيم .