«
فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً
» « 1 »
استفادهء مصونيّت و عصمت نموديم ، بطورىكه بسيار روشن و واضح ، آيات قرآن اين حقيقت را رسانيده است .
مسئله 3 : امام بايد از طرف خدا تأييد شده باشد
مسئله سوّم : امام حتّماً بايد مؤيَّد من عند الله باشد ، يعنى علوم و ادراكات او بهوسيلهء يقين و الهامات غيبيّه در نفس او صورت گيرد ، و خداوند متكفّل امور او گردد ، و اين نيز از جمله «
وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ
» « 2 » و از جمله «
لَمَّا صَبَرُوا وَ كانُوا بِآياتِنا يُوقِنُونَ
» ، و از جمله «
يَهْدُونَ بِأَمْرِنا
» « 3 » استفاده شد ؛ چون لازمه امامت دارا بودن مقام يقين است و مقام يقين همانطور كه ذكر شد بدون انكشاف ملكوت و حقيقت اشياء ميسور نيست ، بنابراين با انكشاف ملكوت و هدايت بأمر اللّه خداوند هر لحظه او را تأييد مىكند .
مسئله 4 : هيچ وقت زمين از حجّت خالى نيست
مسئله چهارم : زمين و تمام افرادى كه در او هستند ، در هر زمان داراى امام است ، و هيچگاه زمين از حجّت خدا خالى نيست ، اين موضوع نيز از آيه «
يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ
» « 4 » استفاده شد ، چون خداوند تمام افراد بنى آدم را بهوسيلهء امامشان در روز بازپسين به حشر مىخواند ، بنابراين هيچ فردى از افراد بشر نيست مگر آنكه امام دارد ، و هيچگاه فردى در روى زمين بدون امام يافت نمىشود ، كما آنكه در روايات بسيار وارد است كه چنانچه در روى زمين هيچگاه نباشد مگر دو نفر ، حتّماً يكى از آنها امام ديگرى خواهد بود و اگر يافت نشود مگر يكنفر همان كس امام خواهد بود .
مسئله 5 : علم احاطى امام بر اعمال امّت
مسئله پنجم : امام به تمام اعمال ، و گفتار ، و رويّه و ملكات بندگان خدا علم دارد و هيچ علمى از نظر امام مخفى نيست .
در اين موضوع نيز بحثهاى گذشتها از آيات قرآن اين
هامش
( 1 ) سوره الجّن : ( 72 ) - آيه 27
( 2 ) سوره الانبياء : ( 21 ) - آيه 73
( 3 ) سوره السجده : ( 32 ) - آيه 24
( 4 ) سوره الاسراء : ( 17 ) - آيه 71