خون چكيده از پاى على در هجرت بمدينه
پيغمبر اكرم خود براى ملاقات على آمدند ، چون على را با آن كيفيّت ديدند دست بهگردن او درآويخته و در آغوش كشيدند ، پاهاى على متورّم شده و در اثر طول راه و پياده رفتن در شبهاى تار ، قطره قطره از آن خون مىچكيد ، حضرت از روى ترحّم و شفقت بر على گريستند ، و آب دهان خود را بر جراحات پاى او ماليدند ، و براى عافيت او دعا كردند ، و گويند : تا هنگامى كه بهدرجه شهادت رسيد هيچگاه از درد پا شكايتى ننمود . « 1 »
يعفوبى مىگويد « 2 » و نيز قندوزى روايت مىكند « 3 » كه ثعلبى در تفسير خود ، و ابن عقبه در « ملحمهء » خود ، و ابو السعادات در « فضائل العترة الطاهرة » و غزالى در « احياء العلوم » ، با سندهاى متّصل خود از ابن عباس ، و از ابو رافع ، و از هند بن ابى هالة ربيب رسول خدا كه مادرش خديجه ام المؤمنين بود روايت مىكنند كه آنها گفتند :
افتخار خدا بهملائكه در ايثار على جان خود را به رسول الله
قال رَسولُ اللهِ صلى الله عليه و آله : اوْحَى اللهُ إلى جِبرائيلَ وَ ميكائيلَ إنّى آَخَيْتَ بَيْنَكُما وَ جَعَلْتُ عُمْرَ احَدِكُما اطْوَلَ مِنْ عُمْرِ صاحِبِهِ ، فَايُّكُمُا يُؤْثِرُ اخَاهُ عُمْرَهُ ؟
فَكِلاهُما كَرِها الْمَوتَ ، فَاوْحَى اللهُ الَيْهِما انّى آخَيْتُ بَيْنَ عَلِىٍّ وَ لييِّى وَ بَيْنَ مُحَمَّدٍ نَبيِّى فآثَر عَلِىٌّ حَياتَهَ لِنبييىّ .
فَرَقَدَ عَلى فِراشِ النَّبىِّ يَقيهِ بَمُهْجَتِهِ اهْبِطا الَى اْلَارْضِ وَ احْفَظاهُ مِنْ عَدُوِّهِ .
فَهَبَطا فَجَلَسَ جَبْرَئيلُ عِنْدَ رَأْسِهِ وَ ميكائيلُ عِنْدَ رِجْلَيْهِ ، وَ جَعَلَ جِبرائيلُ يَقولُ : بَخٍّ بَخٍّ مِنْ مِثْلِكَ يا بْنَ ابيطالِبٍ ، وَ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ يُباهى بِكَ اًلْمَلِئكَةَ فَانْزَلَ اللهُ :
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ
« 4 »
هامش
( 1 ) « أسدالغابة » ج 4 ص 19
( 2 ) « تاريخ يعقوبى » ج 1 ص 39
( 3 ) « ينابيع المودّة » ص 92 و نيز در « تذكره سبط » ابن جوزى ص 21 آمده است و نيز در « أسدالغابة » ج 4 ص 25 آمده است و نيز در « فصول المهمه » ابن صباغ در 33 از غزالى روايت كرده است
( 4 ) سوره البقرة : ( 2 ) - آيه 207