يافتن خواستهء خويش با يارى و توفيق او بكوشيم ، و از او خواستار اجابت شويم .
نبايد براى خواستههاى خويش آسمانهاى قرار دهيم و تجاوز از آن را بر خود روا ندانيم ، و پيامبر بزرگوار ما ( ص ) كه داناترين آفريدگان است / 318 از خداى خويش چنان مىخواهد كه :
زِدْنِي عِلْماً
« بر علم من بيفزا » ، « 58 » و او در ميان مردم بالاترين درجه را دارد و قرب و منزلت او از همگان افزونتر است ، ولى وحى به او فرمان مىدهد كه خواستار مزيد شأن و رفعت شود :
وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً
« و پاسى از شب را ، علاوه بر آن ، به شب زندهدارى بپرداز ، باشد كه پروردگارت تو را به مقامى پسنديده برگزيند » ، « 59 » و به ما فرمان مىدهد كه صبح و شام بر او صلوات بفرستيم تا خدا درجهء او را افزايش دهد ، و ما مىگوييم : ( اللهم آت محمدا افضل ما سأل و افضل ما سئل له و أفضل ما أنت مسئول له إلى يوم القيامة ) ، براى چه ؟ براى آن كه نعمت خدا پايانى ندارد ، و بنا بر اين هميشه بايد چشمداشت آفريدگان نسبت به آن وجود داشته باشد . و اين خود دعوتى به انديشيدن دربارهء چشمداشت و توقع بزرگ است و بالا رفتن به مقامى بلندتر در نزد خدا . و از جملهء وصيتهاى امام على ( ع ) به پسرش حسن ( ع ) است : « و بدان كه كسى كه گنجينههاى آسمان و زمين در دست اوست ، تو را در دعا رخصت داده و پذيرفتن دعايت را بر عهدهء خود نهاده ، و تو را فرمود كه از او خواهى تا به تو دهد ، و از او طلبى تا تو را بيامرزد . و ميان تو و خودش كسى را نگمارده تا تو را از وى باز دارد ، و از كسى ناگزيرت نكرده كه نزد او برايت ميانجيگرى آرد . . . سپس كليد گنجهاى خود را در دو دستت نهاده كه به تو رخصت سؤال از خود را داده تا هر گاه خواستى درهاى نعمت او را با دعا بگشايى » . « 60 » و آن كس كه حق سؤال و خواستن بخشيده ، از اجابت كسى را محروم نمىكند ، پس سؤال و بداء دو مظهر جلىّ و آشكار براى نام الرحمن است ، و دو نعمت بزرگ براى مردم از جانب خدا .
هامش
( 58 ) - طه / 114 .
( 59 ) - الاسراء / 79 .
( 60 ) - نهج البلاغة ، نامهء 31 .