خدا باز مىدارد ، و بلكه او را به سوى هدفهاى ناچيز يا فاسد مىكشاند .
[ 27 ] و ترس پرهيزگاران از آن جهت نيست كه به فرمان خدا عمل نمىكنند ، بلكه سبب ترس ايمان داشتن كامل ايشان به اين امر است كه عمل تنها آنان را به بهشت نمىبرد ، و آنان را از عذاب نجات نمىبخشد ، مگر به فضل خدا ، و اين حقيقت براى ايشان در هنگام حساب و آن گاه كه روانهء بهشت مىشوند ، تأكيد پيدا مىكند .
فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا
« پس خدا بر ما منت نهاد . » و ما را به بهشت داخل كرد .
وَ وَقانا عَذابَ السَّمُومِ
« و ما را از عذاب سوزاننده نجات داد ، » و سموم گرماى شديدى است كه صورتها را در آتش مىسوزاند .
[ 28 ] و پرهيزگاران از نقش دعا كه سبب تزكيه و پاك شدن جانهاى ايشان مىشود ، و / 113 اعمال آنان را بالا مىبرد و سبب فرود آمدن فضل و رحمت خداوند متعال است ، غافل آنان نمىشدند .
إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ
« ما از پيش او را مىخوانديم . » تنها به عمل خودمان اعتماد نداشتيم ، بلكه بر خدا توكّل مىكرديم ، و از وى خواستار پذيرفتن اعمال خويش و رحمت او مىشديم .
إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيمُ
« كه او نيكوكار بخشنده است ، » و برّ به معنى فاعل خير و احسان است .
/ 114
[ سوره الطور ( 52 ) : آيات 29 تا 49 ]
فَذَكِّرْ فَما أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِكاهِنٍ وَ لا مَجْنُونٍ ( 29 ) أَمْ يَقُولُونَ شاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِهِ رَيْبَ الْمَنُونِ ( 30 ) قُلْ تَرَبَّصُوا فَإِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُتَرَبِّصِينَ ( 31 ) أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلامُهُمْ بِهذا أَمْ هُمْ قَوْمٌ طاغُونَ ( 32 ) أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُ