الْمَوتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا وَ هُمْ لايُفَرِّطُونَ ؛ « 1 »
اوست مقتدر و برتر از بندگان خود . نگهبانانى براى شما مىفرستد تا وقتى مرگ يكى از شما فرا رسد فرستادگان ما ( جان ) شما را مىگيرند و آنها در كار خود كوتاهى نمىكنند ، اگر چه حافظ و حامى واقعى همان خداست و فرشتگان مجرى فرمانهاى او هستند » « 2 » .
سنّت قطعى الهى در سعادت ملل
قرآن مجيد ، پايهء سعادت و خوشبختى و استوارى نعمت را در ميان هر ملتى معلول پيروى آنان از تقوا و پرهيزگارى و دورى از نافرمانى و گناه مىداند و مىفرمايد : هماى سعادت هنگامى بر سر ملتى پر و بال مىگشايد و تمام نعمتهاى الهى در صورتى بر سر ملتها پيوسته و پايدار است كه آنان از مسير فطرت گام فراتر ننهند و از زشتىها و پليدىها ، ستم و تعدى و فساد اخلاق دور باشند . قرآن به اين حقيقت علاوه بر آيهء مورد بحث ( إِن اللّه لا يغيّر . . . ) در آيات ديگرى نيز اشاره نموده و مىفرمايد :
« وَلَوْأَنَّ أَهْلَ القُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكَاتٍ مِنَ السَّمَاءِ وَ الأَرْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْنَاهُمْ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ ؛ « 3 »
هامش
( 1 ) . انعام ( 6 ) آيهء 61 .
( 2 ) . برخى از مفسران تصور نمودهاند كه مقصود از حافظان در اين آيات همان حافظان اعمال و نويسندگان نيك و بد كردارها هستند . در صورتى كه آيه معنايى وسيع دارد و نوشتن اعمال ، يكى از مصاديق آن است .
گذشته از اين ، از برخى از آيات استفاده مىشود كه فرشتگان نه تنها حافظ ما هستند ، بلكه يك نوع نقش مراقبت روانى ما را بر عهده دارند و براى ما طلب آمرزش مىكنند چنان كه مىفرمايد : « وَ الْمَلائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِى الاْرْضِ ؛ فرشتگان ، خدا را با حمد و ثناى خويش ، تنزيه مىكنند و براى كسانى كه در روى زمين هستند ، طلب آمرزش مىنمايند » - شورى ( 42 ) آيهء 5 .
( 3 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 96 .