آفرينش براى حفظ انسان ، يك زره هوايى بر دور كرهء خاك كشيده تا سپرى در برابر اين صخرهها باشد و اين سنگها با اصابت به اين زره هوايى ، آتش بگيرند و از بين بروند .
عوامل انحراف فكرى از چپ و راست انسان را احاطه كرده ، ايمان و اخلاق و فضايل او را تهديد مىكنند و در برابر همهء اين عوامل ، حاميانى مانند مربيان صالح و پيامبران و پيشوايان و ساير عوامل و موجبات هدايت وجود دارد كه او را از هر نوع انحراف باز مىدارند .
از اين بيان ، چنين نتيجه مىگيريم خداوند براى حفاظت بدن و روح انسان پاسدارانى آفريده است كه بقاو هستى او را در برابر حوادث بيمه كنند و اين عوامل همان است كه در اين آيهء مورد بحث به عنوان « معقّبات » از آن ياد شده و مىفرمايد :
« لَهُ مُعَقِّباتٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ و مِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ امْرِ اللَّهِ ؛
براى انسان حاميان و مراقبانى هستند كه وجود او را از هر نظر حراست مىكنند » .
قسمتى از اين « معقّبات » ( حاميان ) همانها هستند كه بيان گرديد و براى ما محسوس و ملموس هستند و از طريق حس و علم از حمايت آنها از تن و روان بشرى آگاهيم ؛ ولى قسمت ديگر از اين حاميان يك سلسله عوامل نامريى ديگرى است كه قرآن از آنها در آيات به لفظ « حافظين » تعبير مىآورد و مىفرمايد :
« وَ إِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ ؛ « 1 »
براى شما نگهبانانى ( فرشتگان ) گماردهايم » .
در آيهء ديگر مىفرمايد :
« وَ هُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ وُيُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً حَتَّى إِذا جَاءَ أَحَدَكُمُ
هامش
( 1 ) . انفطار ( 82 ) آيهء 10 .