هركس از مردم تقدير نكند ، هرگز موفق به سپاسگزارى خدا نيز نمىگردد . »
زيرا بى اعتنايى به خدمات ديگران ، يك نوع نمك نشناسى است و اگر اين روحيه در انسان تقويت شود ، كم كم نسبت به نعمتهاى الهى نيز بىاعتنا بوده و از شكر او نيز سرباز خواهد زد ؛ از اين جهت در احاديث اسلامى مىخوانيم :
« أشْكَرُكُمْ لِلّهِ أشْكَرُكُمْ لِلنّاسِ » « 1 » ؛
آن گروه ، بهتر به سپاسگزارى خدا موفق هستند كه از خدمات مردم تقدير نمايند .
بنابراين ، تقدير از خدمات ديگران ، شاخهاى از روحيهء حق شناسى است كه انسان را به خداشناسى وسپاسگزارى از الطاف ونعمتهاى او دعوت مىكند .
مال و ثروت ، شباب وجوانى ، صحت وتندرستى ، علم ودانش ، قدرت وتوانايى ، همگى از نعمتهاى ارزندهء الهى است كه بشر در مقابل آنها مسؤوليت عظيم دارد ، وشكر اين نعمت ، اين است كه تمام اين مواهب را در جاى خود صرف كند ؛ وكفران آنها اين است كه از اين مواهب ، سوء استفاده نموده و آنها را در موارد زيانبار به كاربرد .
بزرگترين كفران نعمت براى يك دانشمند ، اين است كه علم
هامش
( 1 ) . سفينة البحار ، ج 1 ، ص 709 .