يكميليون صفر همراه آن باشد ، باز اين جمله مىرساند كه شمارهء آنها متناهى است ، در صورتى كه جملهء « مَا نَفِدَت كَلِماتُ اللَّهِ ؛ كلمات خدا تمام نمىشود » به صورت واضحترى نامتناهى بودن آن را مىرساند .
اين حقيقت را بار ديگر قرآن در سورهء كهف يادآور شده وفرموده است :
« قُلْ لَوْ كانَ البَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّى لَنَفِدَ البَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّى وَلَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً » « 1 » ؛
يعنى اگر دريا مركب گردد ( و كلمات خدا را با آن بنويسند ) آب دريا ، پيش از آن كه كلمات خداوند تمام گردد ، پايان پذيرد .
اگر طول زمانى را كه جهان از به دو پيدايش تاكنون داشته و در آينده نيز خواهد داشت وحوادث بىپايانى كه روى خواهد داد در نظر بگيريم ، عظمت اين بيان روشنتر مىشود .
آيا موجودات جهان ، كلام خداوند هستند ؟
اگر ما به الفاظى كه از دهان ما بيرون مىآيد كلمه مىگوييم ، از اين نظر است كه هر كدام ، از يك سلسله حقايق خارجى مفاهيم ذهنى وتصورات عقلى متكلم حكايت مىكنند ؛ بنابراين اگر يك چنين دلالت از يك موجود خارجى برآيد ، يعنى هر موجودى با نظام
هامش
( 1 ) . كهف ( 18 ) آيهء 109 .