خضوع يكى از ستودهترين فضايل اخلاقى است ، ولى با اينهمه اگر از حد خود تجاوز كند ، به صورت بدترين صفات به نام « تملق » و « چاپلوسى » در مىآيد ، همچنين وقار كه يكى از فضايل اخلاقى است ، اگر به رنگ بىاعتنايى وگردنكشى ورختابى از مردم و ناچيز شمردن حقوق ديگران در آيد ، به صورت يكى از بدترين وزشتترين صفات به نام « تكبر » و « خودپسندى » جلوه مىكند . گاهى فروتنى به چاپلوسى ومتانت به « كبر » و « خودخواهى » مشتبه مىشود ؛ از اين نظر چاپلوسان اجتماع براىتوجيه اعمال خود به فروتنى وتواضع پناه مىبرند ، همچنين خودپسندان ومتكبران ، اعمال زشت وگردنكشى وبىاعتنايى خود را با متانت و وقار توجيه مىنمايند ، در صورتى كههر كدام در رتبه ودرجهاى هستند كه هرگز آميخته به ديگرى نمىشوند .
تواضع وفروتنى
فروتنى يعنى تسليم در برابر حق ، احترام به همنوعان ، اعتراف وشناسايى مقام واقعى خود و حقوق ديگران - كه همگى از ثبات روحى وآرامش روانى سرچشمه مىگيرد - حاكى از يك شخصيت تام وتمامى است كه ديگر در تكميل آن ، احتياج به ابراز تفوق وگردنكشى نيست .