اكنون شايسته است كه مقايسهء كوتاهى ميان قرآن وتورات كنونى كه هرگز ربطى به تورات واقعى ندارد به عمل آيد .
مقايسه كوتاهى ميان قرآن وتورات
ملاحظه فرموديد كه قرآن ، چگونه از آگاهى واحاطه عملى خدا گزارش داده و همه را در برابر او حاضر خوانده ، ولى تورات در داستان آدم وحوا علم وآگاهى خدا را آن چنان محدود وكوچك مىشمرد كه قلم از نقل آن شرم دارد :
« وقتى آدم وحوا از ميوهء آن درخت خوردند ، ديدگان آنها بازگرديد وديدند كه هر دو برهنهاند . فوراً براى خود لنگى درست كردند . خداوند آدم وحوا را در حالى كه در بهشت راه مىرفتند ديد . آدم وحوا فوراً پنهان شدند . خدا آدم را صدا زد كجايى ؟ آدم پاسخ داد من تا صداى تو را شنيدم فوراً پنهانشدم ، زيرا عريان وبرهنهام . خدا گفت : چه كسى تو را آگاه ساخت كه برهنه هستى ، مگر از ميوهء آن درخت خوردهاى ؟ » « 1 » آيا صحيح است بگوييم كه خدا از مخفى گاه آدم كه در دو قدمى او قرار داشت آگاه نبود . به طور مسلم ، تورات كنونى غير از تورات واقعى است كه قرآن درباره آن مىگويد :
« وَفِى نُسْخَتِها هُدىً وَرَحْمَةٌ لِلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ « 2 » ؛
تورات كتابى است كه سراسر آن ، هدايت و رحمت براى كسانى است
هامش
( 1 ) . تورات ، كتاب پيدايش ، فصل دوم .
( 2 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 154 .