وسعت آن را به دست نياورده است . آنچه مسلم است ، اين است كه هر اندازه علم ، گامهاى بلندترى در گشودن رازهاى جهان ما بر مىدارد ، انسان به وسعت وپهناورى وعظمت جهان بالا بيشتر پىمىبرد .
روزگارى دانش بشر دربارهء جهان ، محدود به يك مركز ( زمين ) و نه فلك بود ومعتقد بود كه پس از نه فلك ، هيچ چيز وجود ندارد . تحقيقات دانشمندانى ، مانند « كپرنيك » و « گاليله » اين فرضيه را درهم پيچيد و با چشمهاى مسلح ، جهانى را ديدند كه طول و عرض و به اصطلاح صحيحتر ، وسعت و پهناى آن را نمىتوان با متر و فرسخ تعيين وتحديد نمود ؛ از اينرو ناچار شدند با مقياس ديگرى اين فواصل را تعيين كنند ، آن مقياس نوين براى تعيين فواصل ستارگان « سير نور » است . نور در هر ثانيه ، سيصد هزار كيلومتر كه با پنجاه هزار فرسنگ معادل است ، راه مىپيمايد و اگر مقدار مزبور را ضرب در شصت ثانيه كه يك دقيقه تمام است بكنيم ، سرعت سير نور در هر دقيقه به سه ميليون فرسنگ مىرسد ؛ بنابراين نور مىتواند در يك ثانيه ، هفت مرتبه دور زمين كه چهلهزار كيلومتر است دور بزند .
اكنون كه مسلم است نور خورشيد تقريباً در ظرف هشت دقيقه به زمين مىرسد ، بايد گفت : نور در اين مدت كوتاه ، 24 ميليون فرسنگ ، راه مىپيمايد وفاصلهء اين سياره ( زمين ) با مركز خود ( خورشيد ) تقريباً 24 ميليون فرسنگ است .
مربى نمونه (تفسير سوره لقمان) (فارسى) — صفحة 154
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص١٥٤