2 . « أَفَمَنْ يَهْدِى إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لا يَهِدِّى إِلّا أَنْ يُهْدى « 1 » ؛
آيا كسى كه به سوى حق هدايت مىكند ، سزاوارتر براى پيروى است يا كسى كه خودش راه را پيدا نكرده ونيازمند به راهنماست . »
بازگشت همه به سوى اوست
معاد واعتقاد به روز رستاخيز ، ضامن اجراى دستورهاى خداوندى است ؛ روى اين اساس ، مشرك وموحد ، آثار اعمال خود را در روز رستاخيز با چشم خود مشاهده خواهند كرد ، همچنين فردى كه نسبت به پدر و مادر مهر ورزيده و يا صورت از آنها برتافته است ، نتيجهء اعمال خويش را در آن روز مشاهده خواهد كرد ، چنان كه مىفرمايد :
« ثُمَّ إِلَىَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ « 2 » ؛
بازگشت شما به سوى من است . من شما را از اعمال وكردارهاى خويش آگاه مىسازم . »
از نظر بسيارى از دانشمندان اسلام ، پاداش وكيفرهاى انسان ، اثر وضعى عمل و صورت تصعيد يافتهء اعمال انسانى است ، يعنى هر عمل بد وخوبى در اين جهان ، به صورتى خود را نشان مىدهد ، در حالى كه همان عمل در جهان ديگر ، خود را به صورت ديگر
هامش
( 1 ) . يونس ( 10 ) آيهء 35 .
( 2 ) . لقمان ( 31 ) آيهء 15 .