دوم : در دوران پيرى از آنها پرستارى نمايد ؛
سوم : سخنى كه موجب انزجار روحى آنهاست نگويد و با كمال احترام با آنها سخن بگويد ؛
چهارم : در برابر آنها خاضع وفروتن باشد ؛
پنجم : از خداوند براى آنها طلب رحمت و مغفرت بنمايد .
از رهبر عالى قدر اسلام و ساير پيشوايان ما روايات زيادى وارد شده است كه وظايف فرزندان را در برابر پدران ومادران تعيين نموده است ، و ما براى اختصار از نقل آنها خوددارى مىنماييم .
اكنون برگرديم آيهء مورد بحث را تفسير كنيم :
قرآن مجيد روى اهميتى كه خدمات ارزندهء پدر و مادر دارد ، پدر و مادر را سفارش مىكند ومىفرمايد : « وَوَصَّيْنا الإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ ؛ ما به انسان در مورد پدر و مادر سفارش كرديم . »
سپس علت احترام به مادر را مدلل مىكند كه در راه پرورش كودك در دوران جنينى ناتوانيهاى فراوانى را متحمل شده ، چنان كه مىفرمايد :
« حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْناً عَلى وَهْنٍ ؛
با ناتوانيهاى روز افزونْ او را حمل كرده و كار او را به پايان رسانيده است . »
مقصود از اين جمله ، همان دوران باردارى است كه دوران متوسط آن حدود 280 روز است وحداكثر توقف طبيعى آن 310 روز ، و بالاتر از آن يك امر غير طبيعى محسوب مىشود ، و اين ناتوانى
مربى نمونه (تفسير سوره لقمان) (فارسى) — صفحة 139
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص١٣٩