« اليَوْمَ نَخْتِمُ عَلى أَفْواهِهِمْ وَتُكَلِّمُنا أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ » ؛ « 1 »
روزى فرا مىرسد كه بر زبان آنان مهر مىزنيم و دستهاى آنان را به سخن گفتن وادار مىكنيم و پاهاى آنان بر كردار بد آنان شهادت و گواهى مىدهد .
« وَقالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنا قالُوا أَنْطَقَنا اللَّهُ الَّذِى أَنْطَقَ كُلَّ شَىءٍ » ؛ « 2 »
به پوستهاى خود مىگويند چرا بر ضرر ما گواهى داديد ، مىگويند : خدايى كه همه را ناطق و گويا كرده است ما را به سخن گفتن واداشت .
قرآن به روشنى گواهى مىدهد كه روز رستاخيز ، زمين ، اخبار خود را بازگو مىكند و از طرف خدا به آن وحى مىرسد چنان كه مىفرمايد :
« فَقالَ لَها وَلِلْأَرْضِ ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ » ؛ « 3 »
به آسمان و زمين گفت : از روى رغبت و يا كراهت تحت فرمان درآيند ، گفتند : ما از روى اطاعت زير فرمان درآمديم .
هامش
( 1 ) . . يس ( 36 ) آيهء 65 .
( 2 ) . . فصلت ( 41 ) آيهء 21 .
( 3 ) . . فصلت ( 41 ) آيهء 11 .