مؤمنان دستور مىدهد كه مردم را به كارهاى نيك و سودمند دعوت كنند و از ارتكاب عملهاى زشت و زيانآور بازدارند و جمعيتى را رستگار و نيك فرجام مىداند كه اين دو عامل درميان آنان حكمفرما باشد :
« وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلى الخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ المُنْكَرِ وَأُولئِكَ هُمُ المُفْلِحُونَ ؛ « 1 »
بايد دستهاى از شما قيام كنند و مردم را به كارهاى نيك بخوانند و از منكر باز بدارند و چنين جمعيتى سعادتمند و ديگران نيز از سعادت آنها برخوردارند » .
قرآن سعادت اجتماع را در پرتو حكومت چهار عامل مىداند و معتقد است پس از ايمان به خدا و اعمال صالح ، سومين عامل ، همان امر به معروف و نهى از منكر است و اين مطلب را در سورهء والعصر ، با اين جمله ادا فرموده است : « وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ ؛ پيروى از حق را به يكديگر سفارش مىكنند » . همانگونه كه عامل چهارم را ، توصيه به صبر و استقامت مىداند آنجا كه مىفرمايد : « وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ » .
اسلام معتقد است سعادت جامعه براساس مبارزه با فساد و جلوگيرى از عملهاى ناشايست استوار است . و در جامعههاى اسلامى بايد پند و اندرز و اعمال قدرت در برابر سيل بنيان كن فساد ، در سرلوحهء برنامهء آنها قرار گيرد :
« كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنّاسِ تَأْمُرُونَ بِالمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ المُنْكَرِ ؛ « 2 »
شما ، در صورتى بهترين جمعيت هستيد كه در مبارزه با فساد از پاى ننشينيد و در هدايت مردم و تشويق آنهاكوشا باشيد » .
تأثير اين دو عامل در سعادت جامعه
جمعيتى كه كنار يكديگر زندگى مىكنند ، در سعادت و شقاوت ، سود و زيان ،
هامش
( 1 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 104 .
( 2 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 110 .