كنند و در جرگهء مسلمانان در آيند كه در چنين صورتى هيچ تفاوتى با مسلمانان ديگر نخواهند داشت و يا در آيين خود باقى بمانند و عقايد خود را محترم بشمرند ، ولى در چنين صورت بايد به دولت اسلامى ماليات مختصرى به نام « جزيه » بپردازند .
اسلام هرگز با استقلال دينى و اعتقادى اهل كتاب مخالف نيست ؛ اگر شرط مىكند كه در صورت ثبات بر آيين خود ، بايد « جزيه » بپردازند ، بدين منظور است كه استقلال سياسى و فرمانروايى آنان را از بين ببرد . هدف اين است كه تمام مردم جهان زير يك پرچم و تحت يك نظام و يك خط سياسى اسلامى درآيند و هرگونه استقلال سياسى جز اسلام از بين برود .
نكتهء اين مطلب روشن است ، زيرا اگر گروه نصارا و يهود و . . . از نظر دين و سياست آزاد باشند روزى همين گروههاى مختلف دست به دست يكديگر داده ، استقلال سياسى اسلام را از بين مىبرند و ضررهاى غير قابل جبرانى بر پيكر اسلام و مسلمانان وارد مىسازند و در نتيجه ، خسارت جبران ناپذيرى به جامعهء بشرى وارد مىشود . از اين نظر اسلام ، آنان را در اختيار دين آزاد گذارده ولى به خاطر حفظ قوانين آسمانى اسلام ، هر نوع آزادى سياسى را از آنان سلب نموده و آنها را از هر نوع تجمّع و دسته بندى سياسى بازداشته است .
شايد برخى از سادهلوحان تصوّر كنند كه سلب حقوق سياسى از يك ملت ، نوعى ظلم و ستم است . پاسخ اين گفتار بسيار روشن است ؛ زيرا هرگاه اسلام حقّ استقلال و تشكيل دولت را از اهل كتاب سلب نموده ، براى منظور عالىترى است و آن حفظ برنامهء عالى اسلام است كه خدا ، پيامبر را مأمور اجرا و گسترش آن نموده است ؛ زيرا هرگاه گروه اهل كتاب استقلال سياسى داشته باشند در روز قدرت ، مصمّم مىگردند كه آيين اسلام را ، كه بهترين ارمغان الهى است ، از بين ببرند و يا لااقل از بسط و گسترش آن جلوگيرى كنند و در نتيجه نه تنها بر جامعهء اسلامى ستم مىكنند ، بلكه نسل آينده را از اين فيض عظيم بىبهره مىسازند .
در سرزمين تبوك (تفسير سوره توبه) (فارسى) — صفحة 111
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص١١١