تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سرزمين تبوك (تفسير سوره توبه) (فارسى) — صفحة 104

مساهمون:

ص١٠٤
مقصود از پليدى كافر چيست ؟ از آثار و نحوهء كردار هر كسى مىتوان به ملكات و صفات درونى او پى برد : شما دزدان مسلّح و غارتگر را « آلوده و نجس » مىخوانيد ؛ زيرا تا روان شخص ، آلوده و دستخوش بىرحمى نباشد ، هيچ‌گاه دست به اين چنين كارهاى ضد انسانى نمىزند . روى اين مقياس ، مشرك پليد است ؛ به يقين كسانى كه جلو نشر دعوت پيامبران و آموزگاران الهى را مىگيرند و نمىگذارند آن رادمردان الهى ، جامعه را از انحطاط اخلاقى و فساد اجتماعى برهانند و انسان را ، كه گل سرسبد موجودات است ، از سنگ و چوب‌پرستى ، از زنا و فحشا و . . . نجات دهند ، پليدند . برنامهء پيامبر اسلام روشن بود و همه مىدانستند كه پيامبر اسلام ، مانند پيامبران ديگر مىخواهد يك سلسله ارزش‌هاى اخلاقى را در اجتماع نشر دهد . با وجود اين ، مشركان بزرگ‌ترين مانع بر سر راه نفوذ اسلام بودند و هرگز حاضر نبودند يك گام با رسول خدا بردارند ، بلكه پيوسته با او به نبرد برخاسته مقدمات كشتن او را آماده مىكردند و پيمان‌هاى خود را با حضرت مىشكستند ، در اين صورت اين افراد ناپاك بودند . چرا كافر شرعاً نجس است ؟ بحث پيش روشن ساخت كه آيه ناظر به نجاست شرعى كافر نيست ، در اين صورت نجاست كافر دليل ديگرى دارد . از اين رو مناسب است در اين جا به اين پرسش پاسخ داده شود و آن اين‌كه ، چرا كافر در شرع اسلام نجس است ؟ چرا ملاقات دست تر با او ، مايهء آلودگى مىگردد ؟ اگر اسلام ، بول و مردارو . . . را نجس شمرده است براى اين است كه : آنها كانون انواع ميكرب‌ها و ريشهء بيمارىها هستند ، ولى كافرى كه از نظر ظاهر پاك و تميز است ، چرا نجس است ؟ چرا