بررسى مفاد حديث
دقت در مفاد حديث ثقلين به روشنى مىرساند كه عترت پيامبر از لغزش و خطا - تا چه رسد به معصيت و گناه مصون است ، زيرا چيزى كه تا روز رستاخيز پيوند ناگسستنى با قرآن دارد ، بايد همانند آن ازخطا و اشتباه مصون باشد .
به عبارت ديگر ، از اين كه امت اسلامى تا روز رستاخيز - كه روز ملاقات دو يادگار با پيامبر گرامى است بايد به قرآن و عترت چنگ زنند و متمسك شوند ، مىتوان فهميد كه اين دو حجّت الهى و دو يادگار پيامبر پيوسته از خطا و اشتباه مصون و از هر نوع كجى و نافرمانى به دورند ، زيرا هرگز نمىتوان تصور كرد كه خداوند ، اطاعت بندهء عاصى و گنهكار را بر ما واجب كند يا اين كه ميان گروه خطاكار و قرآن ، پيوند ناگسستنى افكند و تنها ، گروهى مىتوانند شايستگى همرديفى با قرآن را داشته باشند كه پاك و پيراسته از لغزش ، گناه ، خطا و اشتباه باشند و اگر عترت ، معصوم نباشد ، در اين صورت ممكن است عترت سخنى بگويد و قرآن سخنى ديگر ؛ در اين صورت ، تلازم ميان آنها كه حديث حاكى از آن است از ميان مىرود .
يكى از شرايط مهم امامت و پيشوايى ، همان عصمت از گناه و مصونيت از اشتباه است و از طريق عقل ، لزوم چنين حالت ، در پيشوايان آسمانى به ثبوت رسيده است ، بنابراين حديث به روشنى گواهى مىدهد كه عترت پيامبر گرامى همانند قرآن از هر عيب ، نقص ، اشتباه و خطايى منزه است و چون پيروى از آنان واجب است بايد از معصيت و گناه معصوم باشند .