قرآن مجيد بلافاصله از سرانجام دردناك وى گزارش داد كه وى نيز همانند ابولهب در دشمنى و عداوت خود باقى مىماند و وارد آتش مىشود چنان كه مىفرمايد :
« سَأُصْلِيهِ سَقَرَ * وَما أَدْراك ما سَقَرُ * لاتُبْقِى وَلا تَذَرُ * لَوّاحَةٌ لِلْبَشَرِ » ؛ « 1 »
به زودى او را به دوزخ مىافكنيم . و تو چه مىدانى كه دوزخ چيست . آتشى است شعلهور كه همه چيز را مىسوزاند و چيزى را باقى نمىگذارد . چهره و پوست را سياه مىكند .
ى ) قرآن را از تحريف حفظ مىكنيم
اگر قرآن مجيد در اين دو مورد از سرانجام بد و دردناك دشمنان سر سخت اسلام گزارش داده است ، در آيات ديگر از صيانت و حفاظت قرآن از دستبرد حوادث ، گزارش داده و از اين طريق حفظ كتاب آسمانى را از هر نوع تحريف و كم و زياد گشتن ضمانت كرده است .
« إِنّا نَحْنُ نَزَّلْنا الذِّكْرَ وَ إِنّا لَهُ لَحافِظُونَ » ؛ « 2 »
ما قرآن را نازل نموديم و ما آن را ( از هر حادثه بد ) صيانت خواهيم كرد .
قرآن مجيد در طول اين چهارده قرن از هر نوع دستبرد و تحريف مصون مانده و كلمهاى از آن كم نشده است . عنايت مسلمانان در آغاز اسلام به آموزش و نوشتن و حفظ قرآن خارج از حد توصيف و بيان است .
بزرگترين گواه بر عنايت آنان به قرآن ، همان پايهگذارى رشتههاى علوم اسلامى است كه همگى به عنوان كليد فهم مضامين قرآن تأسيس گرديدند و در هر عصرى صدها متخصص در فنون مختلف دربارهء قرآن كار كرده و افكار و زحمات خود را
هامش
( 1 ) . مدثّر ( 74 ) آيهء 27 .
( 2 ) . حجر ( 15 ) آيهء 9 .