درس 39 : توضيح يك شعر
درگذشته براى اين كه دانش پژوهان صفات الهى را بهتر حفظ كنند اين شعر را به آنها مىآموختند :
عالم و قادر و حىّ است و مريد و مدرك * هم قديم و ازلى ، هم متكلم صادق
نه مركب بود و جسم ، نه مرئى نه محل * بىشريك است و معانى ، تو غنى دان خالق
در بحثهاى گذشته دربارهءاين كه خدا عالم و قادر و حىّ است ، و نيز دربارهءاين كه مركب و جسم نيست ، مرئى و ديده شدنى نيست و نيز شريك ندارد و غنى و بىنياز است توضيح داده شد .
براى تكميل بحث ، لازم است دربارهء « مريد » ، « مدرك » ، « قديم و ازلى » ، « متكلم » ، « صادق » و « اين كه خدا محل حوادث قرار نمىگيرد و بىمعانى است ، يعنى صفات او عين ذات اوست » توضيح داده شود .
خدا مريد است
هنگامى كه انسان كارى مانند نوشتن كتاب را در نظر مىگيرد و آن را به سود خود تشخيص مىدهد ، در خود حالت اشتياق به انجام آن را مىيابد و تصميم به