درماندگى قادر و توانا مىداند .
گسترش قدرت
ما خداپرستان نه تنها خدا را بر بعضى از كارها قادر و توانا مىدانيم ، بلكه او را بر انجام هر كار و آفريدن هر چيز كه قابليت انجام و آفرينش داشته باشد قادر و توانا مىدانيم و براى قدرت او حد و مرزى قائل نيستيم ، بلكه اعتقاد داريم كه قدرت و توانايى آفريدگار نامتناهى و بىپايان است .
على عليه السلام در نهج البلاغه مىفرمايد :
و ما الجليل واللطيف والثقيل والخفيف و القوىُّ و الضعيف فى خلقه اى سواء ؛ « 1 »
بزرگ و كوچك ، سبك و سنگين ، توانا و ناتوان از نظر آفرينش ، در برابر خداى بزرگ يكسان است .
يعنى قدرت خداى جهان محدود به حدى نيست تا گفته شود فلان كار را نمىتواند انجام دهد و يا فلان چيز را نمىتواند خلق كند ، بلكه بر هر كارى كه محال ذاتى نباشد ، توانايى دارد و آفريدن موجودات گوناگون و مختلف در پيشگاه قدرت و توانايى او فرقى ندارد .
قرآن مجيد مىگويد :
« أَوَ لَيْسَ الَّذِى خَلَقَ السَّمواتِ وَالأَرْضَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ بَلى وَهُوَ الخَلّاقُ العَلِيمُ » ؛ « 2 »
آيا خداوند كه آسمانها و زمين را آفريد توانايى ندارد كه مانند آنها ( انسانها ) را بيافريند ؟
هامش
( 1 ) . نهجالبلاغه ، خطبهء 180 .
( 2 ) . يس ( 36 ) آيهء 81 .