گناه آلوده مىشوند .
مصونيت و بيمه شدن افراد در برابر گناه و آلودگى به مقدار خويشتندارى آنان در برابر هوس بستگى دارد . گروهى كه از تمالك نفسانى و خويشتندارى قوى و نيرومند برخوردارند ، كمتر به گناه ، آلوده مىشوند و گاهى در پرتو قدرت خويشتندارى به پايهء عصمت رسيده و مطلقا در برابر گناه ، بيمه مىگردند .
ولى گروهى كه خويشتندارى آنان ضعيف و ناتوان است و بسان بيد لب جويبار ، از هر سو بادى مىآيد ، به آن سو متمايل مىشوند ، گهى در مسجد و كنار معبد ، مشغول نماز و طوافند و گهى از ميكدهها و عشرتكده سر بيرون مىكشند ، از طهارت و پاكى سهم كمترى خواهند داشت و پشت آنان از بار گران گناه ، سنگين خواهد بود .
بزرگترين نعمت براى يك بيمار ، موضوع اميد به بهبودى اوست و اگر بيمار از بهبودى خود مأيوس و نوميد گرديد ، چه بسا با اجل زودرسى از بين برود و قبل از اجل ، جان بسپارد ، در صورتى كه اميد به بهبودى در روح و روان او انبساطى پديد آورده و قواى درونى را براى راندن بيمارى آماده مىسازد .
فرد گنهكار ، يك بيمار روحى است ، اگر از مغفرت و آمرزش خدا مأيوس گردد و در زندگى آينده ، هيچ نوع روزنهء اميدى را مشاهده نكند ، هرگز به فكر اصلاح و پاكى خويش نمىافتد و نه تنها از گناهان ديرينهء خويش ابراز ندامت نكرده و دست برنمىدارد ، بلكه روز به روز پشت او از بار گناه سنگينتر و پروندهء زندگى او
سيماى انسان كامل در قرآن (تفسير سوره فرقان) (فارسى) — صفحة 324
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٣٢٤