و نفرمود « عباد الرحيم » ، زيرا بندگان خدا تا خود را به اين صفات نيارايند ، عباد الرحمن خواهند بود ، ولى موقعى كه داراى چنين صفات و خصايص گشتند ، مشمول لطف بيشتر خدا بوده و در رديف « عباد الرحيم » خواهند بود .
لذا قرآن در سورهء فرقان پس از بيان اين نوع نشانهها كه همه تشكيل دهندهء ملكات عالى انسانى است ، در آيهء 75 چهرهء رحيمى خود را نشان داده و مىفرمايد :
« أُوْلئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِما صَبَرُوا وَ يُلَقَّوْنَ فِيها تَحِيَّةً وَ سَلاماً ؛
( پس از طىّ اين مراحل و داشتن اين صفات ) غرفههاى بهشت در پرتو صبر و بردبارى ( كه لازمهء تحصيل هر نوع كمال است ) به آنان به عنوان پاداش داده مىشود و با تحيت و سلام روبهرو مىگردند » .
فروتنى در برابر خدا ، پيامبران و قانون و . . .
اكنون كه با ضررهاى وحشتناك كبر و غرور آشنا شديم ، خانهء دل را براى بزرگترين فضيلت اخلاقى كه همان تواضع و فروتنى است آماده كنيم ، ولى بايد بدانيم كه تواضع مراتبى دارد كه جامع همهء آنها اين است كه در برابر حق و حقيقت خاضع گرديم :
[ 1 . تواضع در برابر خدا ]
1 . تواضع در برابر خدا و نقطهء مقابل آن ، تكبر در برابر خداست و اين نوع تكبر از طريق ترك عبادت و انجام فرايض خود را نشان مىدهد .
[ 2 . تواضع در برابر پيامبران و اعتراف به رسالت آنان ]
2 . تواضع در برابر پيامبران و اعتراف به رسالت آنان و شعار اين