« وَ لا تَأْخُذْكُمْ بِهِما رَأْفَةٌ فِي دِينِ اللَّهِ
« 1 » » ؛
رأفت و مهربانى ، مانع از اجراى قوانين دين خدا نگردد » .
پيامبران كه پايهگذاران دگرگونيهاى عميق در زندگى افراد بودند و با اجراى قوانين و كيفرها ، خشم گروهى را بر مىانگيختند ، در هيچ دورهاى ، صحنهء زندگى آنها خالى از دشمن نبود ، چنانكه مىفرمايد :
« وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ » .
اى پيامبر گرامى ! اگر افراد مجرم به عداوت و دشمنى تو كمر بستهاند ، پيامبران پيشين نيز مانند تو بودند و براى هر پيامبرى دشمنى از افراد مجرم بوده است .
علت اينكه خداوند مىفرمايد : ما آنان را دشمنان پيامبران قرار داديم ، اين است كه ريشهء دشمنى اين افراد ، اجراى دستورهاى خدا و پىريزى دگرگونى در زندگى جامعه بود كه به ضرر گروهى تمام مىشد و خشم آنان را بر مىانگيخت .
* * * ممكن است افراد فاسد و ظالم ، از اين موضوع سوء استفاده كنند و بگويند : اگر ما دشمنانى داريم جاى شگفت نيست ، پيامبران نيز چنين بودند ، ولى قرآن با يك تعبير كوتاه به اينگونه افراد پاسخ مىدهد كه دشمنان شما و دشمنان پيامبران يك تفاوت دارند و آن اين
هامش
( 1 ) . نور ( 24 ) آيهء 2 .