گرايش به گرفتن دوست ، از مسائل فطرى و طبيعى است و هر فردى نسبت به آن از نهاد خويش كشش دارد ؛ از اين جهت ، لازم نيست در اينباره بيش از اين ، گفتگو كنيم و يا ديگران را به دوستى دعوت نماييم . نقطهء حساس و مهم در موضوع رفاقت ، انتخاب دوست در نظر گرفتن حدود رفاقت است كه در سرنوشت انسان تأثير بسزايى دارد .
دوستى بزرگسالان غالبا با يكديگر با راهنمايى عقل انجام مىگيرد ؛ تا از وضع اخلاقى فردى آگاه نباشند و يا از ديگر جهات وى مطمئن نگردند ، با كسى طرح دوستى نمىريزند ، از اين جهت ، دوستى اينچنين افراد ، حساب شده و پايدارتر مىباشد .
اما دوستى جوانان با همسالان خود ، غالبا از احساسات تندى سرچشمه گرفته و دور از محاسبات عقلى انجام مىگيرد ؛ از اين جهت ، گاهى يك جوان صالح و بىآلايش با يك فرد تبهكار و خطرناك ، طرح دوستى مىريزد و سرنوشت خود را به دست وى مىسپارد .
گاهى در وجود انسان ، همهنوع آمادگى براى پذيرش حق وجود دارد ، اما يك دوست بد همه را به باد مىدهد و گاهى برعكس ، همه نوع زمينههاى زشتى در فردى وجود دارد ، اما يك رفيق خوب و صالح تمام زمينههاى بد را به زمينههاى مساعد و سازنده تبديل مىكند ؛ از اين جهت در آيههاى مورد بحث مىفرمايد :
ستمگران در روز رستاخيز ، تنها از اين مسأله ابراز ناراحتى مىكنند
سيماى انسان كامل در قرآن (تفسير سوره فرقان) (فارسى) — صفحة 137
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص١٣٧