3 متانت در سخن گفتن
2 .
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَرْفَعُوا أَصْواتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَ لا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَنْ تَحْبَطَ أَعْمالُكُمْ وَ أَنْتُمْ لا تَشْعُرُونَ ؛
اى افراد باايمان ! صداى خود را بلندتر از صداى پيامبر نكنيد و با او بلند سخن مگوييد ( فرياد نزنيد ) همانطور كه با يكديگر بلند سخن مىگوييد ، تا مبادا پاداش عمل شما - بىآنكه بدانيد - از بين برود » .
3 .
« إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أُولئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوى لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ ؛
آنان كه از صداى خويش در محضر پيامبر مىكاهند ، كسانى هستند كه خداوند دلهاى آنان را براى پرهيزگارى آزموده است ، براى آنان آمرزش و پاداش بزرگ است » .
4 .
« إِنَّ الَّذِينَ يُنادُونَكَ مِنْ وَراءِ الْحُجُراتِ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ ؛