ميان آنها در اعتقاد و يا عمل ، خروج از تسليم واقعى است كه اساس اسلام را تشكيل مىدهد .
بر همين اساس ، خداوند منكران پيامبر را منكر خدا معرفى كرده ، و ريشهء انكار نبوت پيامبر اسلام را ، انكار خدا دانسته است ؛ چنانكه در آيهاى چنين فرموده است :
« فَإِنَّهُمْ لا يُكَذِّبُونَكَ وَ لكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ ؛
« 1 » آنان تو را تكذيب نمىكنند ، بلكه ستمگران به آيات الهى انكار مىورزند » ؛ زيرا اگر آنان در برابر خدا تسليم بودند ، ديگر به پيامبر او اعتراض نمىكردند و با ديدن معجزات و دلايل كافى ، بر سر دو راهى نمىماندند ، ولى چون خداوند متعال بالاتر از آن بود كه با او مخالفت ورزند ، خواهناخواه نسبت به وى ، تظاهر به تسليم نموده و با فرستادگان وى به مخالفت برمىخاستند .
هامش
( 1 ) . انعام ( 6 ) آيهء 33 .