تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كوه توحيد ( بررسى سير زندگي، افكار، آثار و ... سيد العارفين آيت الله سيد على آقا قاضى طباطبايى تبريزى (ره)) (فارسى) — صفحة 140

مساهمون:

ص١٤٠
رجال ، عرفان ، حكمت و فلسفه استوار ساخت و اين همه تا سال 1350 ق . به طول انجاميد . وى در جوانى به دريافت اجازات متعدد روايى و اجتهادى از اساتيد معظمش نايل آمد و استقامت رأى و خوش فكرى و مبانى اجتهادىاش مورد تحسين آيات عظام : ميرزاى نائينى ، آقا ضياء عراقى - كه سخت به شاگرد فرهيخته‌اش علاقمند بود - و سيد ابوالحسن اصفهانى قرار گرفت . معظم‌له در سال 1350 ق . به درخواست جدّ عالىقدرش آيت الله شيخ محمّد حسن عليارى به تبريز بازگشت و به تحقيق ، تدريس ، تأليف ، اقامه جماعت و پرورش شاگردان اشتغال ورزيد و اين همه 65 سال سيره مستمر او بود . فقيه سعيد از فضايل اخلاقى بسيار برخوردار بود : تقوا و تواضع و فروتنى و زهد و سادگى زندگىاش مشهود همگان بود ، به گونه‌اى كه اقامت 67 ساله در تبريز را برگزيد و از همه مناصب و عناوينى كه در حوزه‌هاى علميه بزرگ در انتظارش بود ، چشم پوشيد . خوش برخورد و خوش سخن و خوش سيما بود . از تمام وقت خود در جهت مطالعه بهره مىبرد و حتى در بستر بيمارى و روزهاى واپسى زندگىاش هم تحشيه « غايةالقصوى » ترجمه عروةالوثقى اشتغال داشت وى به گروه بسيارى اجازه روايت داد ، كه از آن جمله است : مرحوم آيت‌الله‌العظمى نجفى مرعشى . سرانجام آن فقيه بزرگ پس از عمرى پرخير و بركت در تاريخ دوشنبه 1376 / 2 / 1 ش . ( 13 ديحجةالحرام 1417 ق . ) در 98 سالگى در تبريز بدرود حيات گفت و پيكر پاكش پس از تشييع مجدد و نمازحضرت آيت الله بهجت بر آن ، در صحن مطهر حرم حضرت فاطمه معصومه سلام‌الله‌عليها به خاك سپرده شد . « 1 »

24 - آيت الله سيد محمدجواد عينكى طباطبائى تبريزى

آيت الله سيدمحمد جواد طباطبائى در سال 1315 ق در تبريز متولد شده‌اند . بعد از مقدمات تحصيل علوم اسلامى در سال 1337 ق مهاجرت به نجف‌اشرف نموده و از محضر اساتيد بزرگ حوزه از جمله : ميرزا علىآقا ايروانى ، شيخ اسماعيل محلاتى ، ميرزا احمد اشتيانى ، آقا سيد ابوتراب خوانسارى و آقا سيد على قاضى طباطبائى بهره‌مند شده‌اند .
هامش
( 1 ) - - ر . ك . بقيه السلف - شرح حال آيت‌اللَّه العظمى ميرزا على غروى عليارى ، هادى هاشميان . .
كوه توحيد ( بررسى سير زندگي، افكار، آثار و ... سيد العارفين آيت الله سيد على آقا قاضى طباطبايى تبريزى (ره)) (فارسى) — صفحة 140 | هادى هاشميان