نامه شماره 20
آن مرحوم در اين نامه از سخن مرحوم حاج ميرزاباقر كه ظاهراً فروش ملكى را به اول ازمنهامكان وعده داده نگران شده و در ضمن گلايههاى بسيار نوشتهاند : « . . . مؤنه « 1 » بيست سر عائله را پنجاهسال است حضرت حق كفالت فرموده و مىفرمايد و در اين داهيه عظمى كه حقير را پيش آمده جز لطف حق سبحانه دادرسى نيست ، ولى در عالم اسباب اين حركت و تحريك اسباب فىالجمله لازم است . . . » .
در آغاز نامه نيز اين شعر را آوردهاند كه :
كلك مشكين تو روزى كه ز ما ياد كند * ببرد اجر دوصد بنده كه آزاد كند « 2 »
داهيه عظمى نيز اشاره به بيعالشرط نمودن خانه مسكونى است كه مرحوم حج - ةالاسلامحاج عبداله ممقانى و ميرزا علىآقا به ميرزاى شيرازى در همان مورد نامهاى به مرحوم حاج ميرزاباقر قاضى نوشتهاند .
هامش
( 1 ) - مؤنه : هزينة زندگى .
( 2 ) - از حافظ است . .