نامه شماره 18
در ضمن اين نامه اشاره به نحو تقسيم ارث مىنمايد و معلوم مىنمايد پس از وفات همسر مىباشد .
« . . . مترصد فرصت بود كه به اطاعت امر معظم گاهگاهى عريضهنگار شده ، مبادرت نمايد ، ولى به واسطه شدت دردپاى مزمن كه اغلب اين دوماه را مبتلا و خانهنشين و مشغول درمان بود از اين نعمت محروم گرديد . اين ايام كه فىالجمله تخفيفى حاصل است و گاهگاهى به حرم مشرف گرديده و دعاگوى وجود مبارك مىباشد ، لازم ديد . . . ، و شرح حالات و ناملايمات دنيا نه حدى است كه بتوان اشاره نمود واليالله المشتكي من دهر اناساء اصرّ علي اسأئته و ان اسر ندم من وقته و ساعته . « 1 » هرگز نتوانم نوشت مگر وقتى لقاى شريف حضرتعالى مرزوق گردد تا شفاهاً دردهاى ناگفتنى گفته شود . . . » .
هامش
( 1 ) - ترجمه : به خدا شكوه مىبرم از زمانهاى كه اگر بدى نمايد ، بر بدى خود اصرار ورزد و اگر به اسارت درآيد - و از بدى عاجز گردد - در دم پشيمان شود . .