3 - كسى كه سرمايه يا وسايل و ابزار آلات صنعتى دارد كه با آنها كار مىكند وعوايد آن را براى مخارج خود مصرف مىنمايد ولى اين عوايد همهء مخارج سال او را كفايت نمىكند ، واجب نيست كه از سرمايهاش مصرف كند يا ابزار آلات ووسايل كارش را بفروشد بلكه مىتواند آنها را براى ادامهء كار و كسب درآمد و سود ، نگهدارد و بقيّهء مخارج سال خود را از زكات بگيرد .
4 - مىتوان به فقير و مسكين از زكات ، در يك نوبت به حدّى داد كه از مخارج خود او وخانوادهاش بيشتر شود و احوط آن است كه به دادن مقدار مخارج سالانهاش اكتفا شود امّا اگر چند نوبت به او زكات داده شود تا آنجا كه مخارج يكسال كامل او تأمين گردد ، ديگر دادن زكات به او جايز نيست .
5 - داشتن منزل مسكونى و خدمتكار و وسيلهء نقليّه ( اسب يا ماشين يا . . .
) واثاث و لوازم منزل و لباس و مانند آن كه متناسب با شخصيّت و وضعيّت اجتماعى او باشد ، مانع از دادن زكات نيست در صورتى كه درآمد او مخارج سالانهاش را كفايت نكند . بلكه اگر فقير وسايل و لوازم فوق را نداشته باشد ، مىتوان از زكات به اندازهاى به او داد كه هم مخارج سالانهاش را تأمين نمايد وهم به او امكان دهد كه مناسب با وضعيّت اجتماعى خود در شهر و كشورش ، براى خود لوازم زندگى تهيه كند .
6 - اگر كسى منزل مسكونى بالاتر از حدّ نياز وشأناجتماعىخود يا منزلهاى متعدّدى كه به آنها احتياج ندارد يا ماشينها و وسايل و لوازم بيشتر از نيازمنديهاى معمولى خود داشته باشد ، واجب است زكات
احكام زكات و فقه صدقات (فارسى) — صفحة 71
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٧١