6 - بدهكاران .
7 - سبيل اللَّه .
8 - ابن السبيل ( مسافر در راه مانده ) .
تفصيل احكام اين موارد به شرح ذيل بيان مىشود :
اوّل و دوّم - فقير و مسكين :
1 - فقير كسى است كه به تناسب وضعيّت اجتماعى و نيازمنديهايش ، نمىتواند مخارج خود وخانوادهاش را تأمين كند .
گاهى كسى كه مخارج روزانهء خود را دارد امّا از داشتن منزل مسكونى يا وسيلهء نقليّهء ضرورى براى خود ، ناتوان است ، فقير محسوب مىشود و همچنين است ساير نيازمنديهاى زندگى كه البتّه نسبت به اين شخص و آن شخص و اين شهر و آن شهر و اين زمان و آن زمان متفاوت است .
و چون زكات ، سالانه است فقير را نيز تعريف كردهاند كه : كسى است كه از تأمين مخارج سالانهء خود و خانوادهاش ، ناتوان باشد .
امّا مسكين كسى است كه وضعيّتش بدتر و سختتر از فقير است .
2 - كسى كه منبع درآمد دارد مانند زمين كشاورزى ، يا دامدارى ، يا مستغلاتى كه درآمد مستمرّ دارد ، يا كارى ادارى ، يا كسب و تجارت و يا سرمايهاى براى استفاده و سودآورى و مانند آن ، و اين درآمدها مخارج سالانهء او را كفايت كند ، جايز نيست زكات بگيرد امّا اگر عوايد او كفايت نمىكند ، به همان اندازهاى كه كم دارد مىتواند از زكات بگيرد .