تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام زكات و فقه صدقات (فارسى) — صفحة 67

مساهمون:

ص٦٧
كار دارد . پس گفته شد : معناى اين سخن چيست ؟ فرمود : براى آنان كه مىتوانند خود را از خوردن صدقه و زكات نگهدارند ، گرفتن آن براى آنان جايز نيست . » 3 - يونس بن عمّار مىگويد : از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « تحرم الزكاة على من عنده قوت السنّة ، ويجب الفطرة على من عنده قوت السنة » « 1 » . « براى كسى كه مخارج سال خود را دارد زكات حرام است ، و بر كسى كه مخارج سال خود را دارد ، دادن زكات فطره واجب است . » 4 - ابوبصير بر امام صادق عليه السلام وارد شد و گفت : ما دوستى داريم كه خانه‌اى دارد به ارزش چهار هزار درهم و كنيزى دارد و غلامى دارد كه با شتر آب مىكشد كه هر روز به استثناى علف شتر ، بين دو تا چهار درهم درآمد دارد و زن و فرزند نيز دارد آيا مىتواند زكات بگيرد ؟ امام فرمود : « بلى ، ابو بصير گفت : با اين دارائى و درآمد ؟ امام فرمود : اى ابومحمّد ! آيا مىگوئى كه به او امر كنم كه خانه‌اش را بفروشد كه عامل حفظ آبرو و زادگاه او است ، يا اينكه امر كنم خدمتكارش را كه او را از گرما و سرما نگهميدارد و باعث حفظ آبروى او و خانواده‌اش مىشود بفروشد ، يا اينكه غلام و شترش را كه امرار معيشتش به وسيلهء آنها است بفروشد ؟ او زكات مىگيرد و زكات براى او حلال است ، نه خانه‌اش را بفروشد و نه غلامش را و نه شترش را . » « 2 »
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، كتاب الزكاة ، باب 8 ، ابواب المستحقّين للزكاة ، حديث 10 . ( 2 ) - همان ، باب 9 ، ص 162 ، حديث 3 .