از رطوبت طبيعى زمين توسّط ريشهها ، مانند نخل خرما ودرختهايى كه در زمينهاى مرطوب پست قرار دارد ، مقدار زكات واجب ده در صد ( 10 %
) از كلّ محصول مىباشد .
ب - امّا اگر آبيارى با تلاش و ابزار بشرى مثل آب دادن با دلو و طناب و تلمبهها و چرخهاى آبكش و مانند آنها صورت گرفته باشد ، مقدار زكات پنج درصد ( 5 %
) مىباشد .
ج - اگر آبيارى با هر دو روش صورت گرفته باشد و تأثير هر دو روش مشترك و مساوى باشد ، زكات آن هفت و پنج دهم درصد ( 5 / 7 %
) مىباشد امّا اگر به حسب صدق عرفى ، تأثير يكى از دو روش بيشتر و غالب باشد ، زكات هم به نسبت همان روشِ غالب مىباشد .
14 - اگر براى درخت و زراعت ، آبيارى طبيعى ، كافى باشد ولى در عين حال مالك آن را با وسايل بشرى مانند دلو و تلمبه ، آب دهد ، بدون اينكه در رشد محصول آن تأثيرى داشته باشد ، زكات آن ده در صد است و همچنين است در عكس مسأله يعنى اگر كشت و زراعت معمولًا با ابزار وآلات آبيارى مىشود ولى بعداً آب رودخانه يا باران نيز بدون تأثير قابل توجّهى ، بر آن جريان پيدا كند ، زكات آن همان پنج درصد است .
15 - اگر زراعتى را با دلو و مانند آن آبيارى كنند و در زمينى كه پهلوى آن است زراعتى كنند كه از رطوبت آن زمين استفاده نمايد و محتاج به آبيارى ديگرى نشود ، بنابر احوط زكات زراعتى كه با دلو آبيارى شده ( 5 % ) و زكات زراعت مجاور آن ( 10 % ) است .
احكام زكات و فقه صدقات (فارسى) — صفحة 60
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٦٠