روابط ميان همسرى نمود مىيابد . اكنون پرسش اينجاست كه زمام امور خانواده بايد در دست چه كسى باشد ؟
بىزمامدارى يعنى هرج و مرج ، و اسلام اين حالت را بر نمىتابد ، همچنانكه طبيعت نيز اين امر را نمىپذيرد . در واقع خداوند مردان را بر سرشت رياستطلبى و زنان را بر سرشت هم آوايى و اطاعت آفريده است ، همين امر باعث شده تا مردان از اين سرشت خود سوء استفاده كرده و گهگاه به حقوق زنان دست درازى كنند . به همين خاطر است كه خداوند براى محدود ساختن اين گونه تجاوزات ، و ارائهاى تعريفى روشن براى زمامدارى امور زنان توسط مردان ، پيامهايى از آسمان فروفرستاده است . در واقع واگذارى سرپرستى خانواده به مردان از سوى اسلام ، چيزى جز باز نمود فرايند فطرى حاكم بر روابط خانواده نمىباشد و مراد از آن در انداختن طرحى نو نبوده ، بلكه اسلام با اقرار اين امر قصد سامان دهى به امر زمامدارى و ارائهى تعريف مناسبى از آن را داشته تا از تجاوز مردان به حقوق همسرانشان جلوگيرى به عمل آورد .
احكام :
1 - دين اسلام زمامدارى امور خانواده را به مردان محوّل كرده و ايشان را به عنوان همسر و پدر موظّف به دادن نفقه به همسر و فرزندان كرده است .
2 - در مقابل نيز اسلام زنان را به اطاعت از همسر و نگهدارى از اسرار و ناموس وى در غيابش ، موظّف ساخته است . از اينرو زن شايسته آن
احكام شريعت پيرامون حيات طيبه يا زندگانى پاك (فارسى) — صفحة 412
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٤١٢