نخست : احكام تندرستى
از مجموعهاى از آيات و روايات برمىآيد كه حيات خجسته از مؤلفههاى ايمان است ، كه عافيت ( تمام و كمال ) يكىاز پيامدهاى آن مىباشد . بايد گفت عافيت امرى چند بُعدى است كه رعايت برخى ابعاد آن واجب و الزامى و رعايت پارهاى ديگر نيكو و مستحبّ است . اكنون به احكام ابعاد گوناگون عافيت توجه كنيد :
الف - پايينترين بُعد عافيت آن است كه حيات انسان و سلامت اعضاى بدن او بدان منوط است كه رعايت اين جهت امرى واجب بشمار مىرود .
ب - بُعدى كه در آن ، انسان خود را از ترس وارد آمدن زيانى سنگين همچون ضعف عمومى و يا ايجاد كاستى بزرگى در قواى بشرى ، مثلًا در شنوايى ، بينايى و يا نيروى جنسى ، ايمن مىسازد ، كه چهبسا آن هم واجب باشد .
ج - بُعد مراقبت و محافظت از سلامت عمومى ، كه نپرداختن به آن امكان دارد زيانهاى عظيمى چون انتشار بيماريهاى واگيردار و كشنده و مانند اينها را به همراه داشته باشد ، كه پرداختن به اين بُعد نيز امرى الزامى و واجب است .
د - بُعدى كه در آن جامعه از يورش بيماريهاى غير كشندهاى كه البتّه امكان دارد بخاطر نارسائيها و مشكلات بهداشتى ، برخى مبتلايان را به كام مرگ بكشانند ايمن مىشوند ، كه مثلًا حفاظت محيط از انتشار بيمارى آنفلوانزا يكى از مصاديق آن مىباشد ، رعايت اين مورد نيز چهبسا