دوّم - تغذيه ، لذّت و تندرستى است
چهبسا اصطلاح « گواراى وجود » و يا « نوش جان » « 1 » كه به هنگام غذاخوردن به كار مىروند ، نياز انسان به لذّت زود هنگام و تندرستى پساز آن را پديدار سازند . در واقع هركس بايد غذاى خود را به دقّت برگزيند ؛ نخست ، تا اينكه از غذا بهرهاى گرفته شود و غذا ، چون حيوانات ، بىهدف و تنها براى پر كردن شكم و انجام وظايف فيزيولوژيكى خورده نشود . دوّم ؛ تا درآينده به واسطهء اين غذا تندرستى و توان و نشاط انسان تأمين شود .
همچنين مؤمنان در غذا ، چيدمان سفره و ظروف غذا بدون اينكه به ورطهء تجمّل گرايى و يا اسراف گرفتار آيند تنوّع ، آراستگى و زيبايى را رعايت مىكنند :
1 - مؤمنان با دست راست غذا مىخورند ، چراكه شرف و احترام هركس متعلّق به دست راست اوست . دراين باره از امام جعفر بن محمّد عليهما السلام روايت شده كه فرمودند :
« لا يأكل الرجل بشماله ولا يشرب بها ولا يتناول بها إلّامن علّة » « 2 » .
« مرد ، با دست چپ نه چيزى مىآشامد و نه چيزى مىخورد مگر اينكه بيماريى در ميان باشد . »
هامش
( 1 ) - در زبان عربى « هنيئاً مريئاً » - مترجم .
( 2 ) - مستدرك وسائل الشّيعه ، ج 16 ، أبواب آداب المائدة ، ص 193 ، باب 10 ، ح 2 .