تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام عمومى عقود و قراردادها (فارسى) — صفحة 59

مساهمون:

ص٥٩
« اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! اموال يكديگر را به باطل ( و از طرق نامشروع ) نخوريد مگر اينكه تجارتى با رضايت شما انجام گيرد . و خودكشى نكنيد خداوند نسبت به شما مهربان است . » 5 - وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَغُلَّ وَمَن يَغْلُلْ يَأْتِ بِما غَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَايُظْلَمُونَ « 1 » . « ( گمان كرديد ممكن است پيامبر به شما خيانت كند ؟ در حالى كه ) ممكن نيست هيچ پيامبرى خيانت كند و هركس خيانت كند ، روز رستاخيز ، آنچه را در آن خيانت كرده ، با خود ( به صحنهء محشر ) مىآورد ، سپس به هركس ، آنچه را فراهم كرده ( و انجام داده ) است ، به طور كامل داده مىشود ، و ( به همين دليل ) به آنها ستم نخواهد شد ( چرا كه محصول اعمال خود را خواهند ديد ) . » رهيافت : خداوند دراين سه آيه مردم را به عدالت كه مبناى استوار قوانين قراردادها و معاملات تجارى است ، فرامىخواند ، و از هر آنچه با عدالت ناسازگار باشد ، نهى مىكند . مانند : خوردن اموال يكديگر از راههاى نامشروع ، كه مىتوان آن را بر بسيارى از اعمال درآمد زاى حرام به ويژه ربا ، منطبق ساخت ، و خيانت در اموال مردم ، رشوه ، دزدى و ديگر اعمالى از اين دست .
هامش
( 1 ) - سورهء آل عمران ، آيهء 161 .
احكام عمومى عقود و قراردادها (فارسى) — صفحة 59 | السيد محمد تقي المدرسي