و نبايد چيزى ما را از انس گرفتن به آنها مانع شود مگر اين كه خداى ناخواسته آنان موجب فريفتگى وآزمايش ما شوند .
احكام :
1 - ما مسلمانان بايد از متلاشى شدن نظام خانواده برحذر باشيم وهرچه بيشتر به نقش خانواده در تربيت عقلانى وعاطفى كودكان اهتمام ورزيم ، در همين راستا بايد گفت كه مهمترين قاعده ثبات نظام خانواده ، دوست داشتن فرزندان است ، و اين كه ايشان را زينت وگلهاى زندگيمان محسوب كنيم .
2 - والدين بايد به فرزندان خود خدمت كنند ، زيرا اين كار آينده پدر و مادر را تضمين مىكند ، به گونه اى كه فرزندان وامى را كه از والدين خود در دوران كودكى مى گيرند به هنگام نياز پدر و مادر به ايشان باز خواهند گردانيد .
3 - بايد نقش فرزندان را در زندگى خانوادگى و در محيط خانواده نهادينه كنيم ، تا بتوانند چونان سدى محكم در برابر چالشهاى زندگى تاب آورند . تلاش براى همانندسازى رفتار پدران وفرزندان از مصاديق اين مفهوم به حساب مى آيد .
4 - فرزند دارى مسؤوليتى خطير است ، كه بايد با توكل بر خدا و با اطمينان واميد ، اين مسؤوليت سنگين را متقبل شد . اين مسؤوليت در سه بعد نمود مى يابد :
مسؤوليت جسم ، مسؤوليت خرد ، مسؤوليت دل .
الف : مسؤوليت جسم :
1 - پدران بايد خوراك ، پوشاك ، مسكن ، دارو و ديگر وسايل محافظت و نگهدارى از فرزندان را براى ايشان فراهم آورند و به رشد جسمانى ايشان اهتمام ورزند .
2 - در سطح جامعه نيز هر نسل بايد براى رفاه حال نسلهاى آينده برنامه ريزى كند . بنابراين نمى توان منابع زيرزمينى محدودى همچون نفت و يا جنگلهاى طبيعى وثروتهاى گوناگون موجود در آنها شامل گياهان وحيات وحش را متعلق به
احكام معاملات (فارسى) — صفحة 195
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص١٩٥