3 - هر چيزى كه براى خود دوست داريم بايد براى برادران مؤمن خود نيز دوست بداريم . همچنين نبايد نسبت به چيزى كه به برادر مؤمنمان مى رسد ، حسد ورزيم وهمچون كسانى كه هيچ تعلق خاطرى نسبت به هم ندارند ، با يكديگر رفتار كنيم .
4 - رابطه زناشويى مناسب ، رابطه اى است كه بر مبناى دوستى ومحبّت استوار شده باشد ، رابطه اى كه در آن هيچ يك از دو طرف نسبت به طرف مقابل كبر يا حسد نورزد ، رابطه اى سالم كه بايد در شبكه روابط ميان تمام مؤمنان نهادينه شود .
5 - دوستى خدا ، پيامبر ( ص ) و اهل بيت ايشان ( عليهم السلام ) از پايه هاى دين محسوب مىشود . اين دوستى همان تولّى است . از سويى دوستى با دشمنان خدا رسول ( ص ) و همچنين ناصبين و كسانى كه از اهل بيت ( عليهم السلام ) روى برتافته اند ، حرام است . علاوه بر اين بايد از چنين كسانى تبرّى جوييم ، چرا كه تبرّى جستن از دشمنان خدا نيز پايه اى از پايه هاى دين است .
6 - بنابراين بايد شبكه روابط اجتماعى انسان بر مبناى ايمان به خدا وپذيرفتن ولايت خدا ورسول او ( ص ) ومؤمنان سامان يابد . همچنين نبايد كسى را خود خوانده و بدون اينكه خداوند به پيروى از وى دستور داده و او را حجّتى بر مردم قرار داده باشد ، به عنوان محور دوستى ميان مردم و ستون ولايت انتخاب كنيم .
7 - حتى در تشكّل ها نيز بايد محورى جز محور الهى نجوييم ، مگر به اذن ولى الهى . بنابراين اگر تشكّل هاى قومى ، قبيله اى ، صنفى يا سياسى در چهارچوب ولايت خداوند و به اذن حجّت خداوند بر زمين ، انجام پذيرند ، تشكّل ها مطلوب خواهند بود . ولى اگر چنين تشكّل هايى بدون اذن الهى ايجاد شوند ، امكان دارد به بتى براى ما تبديل شوند كه از پرستش آن نهى شده ايم . پس بهتر است از اين گونه تشكّل ها صرف نظر كنيم .
احكام معاملات (فارسى) — صفحة 166
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص١٦٦