د : بُعدى كه در آن جامعه از حمله بيمارى هاى غير كشنده اى كه البته امكان دارد به خاطر ضعف عمومى برخى مبتلايان ، آنها را به كام مرگ بكشانند ، ايمن مىشود ، مثلًا پيشگيرى از انتشار بيمارى آنفلوانزا يكى از مصاديق آن است ، چه بسا در برخى شرايط واجب بنمايد .
ه - : برخوردارى از بالاترين سطح پيشگيرى و مراقبت نيز ، كه در آن سطح انسان در برابر بسيارى از بيماريها ايمن مىشود امرى مستحب به نظر مى رسد مگر اينكه به حكم حاكم شرع واجب شود .
حال به موشكافى در اين ابعاد پنج گانه مى پردازيم :
1 - حفظ جان واعضا
خداى متعال مى فرمايد :
مَنْ عَمِلَ صَالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ « نحل ، 97 »
« هركس كار شايسته اى انجام دهد ، خواه مرد باشد يا زن ، در حالى كه مؤمن است ، او را به حياتى پاك زنده مى داريم ، وپاداش آنها را بهترين اعمالى كه انجام مى دادند ، خواهيم داد . »
رهيافت وحى :
دين اسلام ما را به برخوردارى از حيات طيبه « زندگى پاك » فرا مى خواند ، در اين راستا پروردگارمان به ما دستور داده تا اگر پيامبرش ما را به آنچه حياتمان مى بخشد فرا خواند ، از او فرمان بريم ، خواسته شايستگان هم برخوردارى از حياتى نيكو در دنيا و آخرت است ، ووسيله رسيدن به آن عمل صالح است . بايد گفت عافيت يكى از شرط هاى برخوردارى از اين حيات طيبه است .
احكام :
1 - بى شك نابود كردن زندگى ، قتل نفس و از كار انداختن اعضا وقواى جسمانى ، جملگى اعمالى حرام محسوب مى شوند .