هميشه استغفار و توبه و انجام عمل صالحرا ادامه مىدهد ، مخصوصاً وقتى كه عمر او به 40 سالگى برسد ، امّا در پنجاه سالگى بايد طورى خود را محاسبه كند كه گويا در حالتاحتضار است .
شخص مؤمن هميشه ، پس از ارتكاب بديها به كارهاى نيك روى مىآورد ، و بر انجام عمل صالح حرص مىورزد ، زيرا مىداند كهعملش از او جدا نمىشود در آن زمان كه مال ، ثروت و فرزند همگى از او جدا مىشوند . شخص مؤمن سخت مىترسد از اينكه پروندهاعمالش به حضرت رسول اللَّهصلى الله عليه وآله عرضه شود و لذا در راه خير تمام تلاش و كوشش خود را به كار مىبندد :
1 - پيامبر خداصلى الله عليه وآله فرمود :
« إنّ للَّه فضولًا من رزقه ينحله من شاء من خلقه ، واللَّه باسط يده عند كلّ فجر لمذنب الليل هل يتوب فيغفر له ، ويبسط يده عند مغيب الشمس لمذنبالنهار هل يتوب فيغفر له
» « 1 » .
« خداوند زياده هايى در رزق قرار داده كه آنها را مىبخشد به هركه اراده كند از خلقش ، و خداوند در هر سپيده دمى دست خود رابراى گناهكار شب باز مىكند كه آيا او توبه مىكند تا او را بيامرزد ، و همچنين در هنگام غروب آفتاب دست رحمت خود را براى گناهكار درروز باز مىكند كه آيا توبه مىكند تا او را ببخشد . »
2 - امام صادقعليه السلام فرمود :
« إنّ اللَّه يحبّ العبد المفتن التوّاب و من لا يكون ذلك منه كان أفضل
» « 2 » .
« خداوند بنده امتحان شده توبه كننده را دوست دارد و اگر كسى گناه نكند
تا احتياج به توبه هم پيدا نكند بهتر است . »
3 - باز هم امام صادقعليه السلام فرمود :
« إنّ المؤمن ليذنب الذنب فيذكر بعد عشرين سنة ، فيستغفر منه فيغفر له ، وإنّما يذكره ليغفر له ، وإنّ الكافر ليذنب الذنب فينساه منساعته
» « 3 » .
« مؤمن گناهى را مرتكب مىشود و بعداز 20 سال به ياد مىآورد و استغفار مىكند و خدا هم او را مىبخشد . به يقين او كه به يادمىآورد براى اين است كه آمرزيده شود . امّا كافر مرتكب گناه مىشود ولى از همان لحظه فراموش مىكند . »
هامش
( 1 ) وسائل الشيعه ، ج 11 ، باب 86 ، ص 359 ، حديث 11 .
( 2 ) همان ، باب 89 ، ص 363 ، حديث 2 .
( 3 ) همان ، باب 90 ، ص 365 ، حديث 2 .