تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام عبادات (فارسى) — صفحة 573

مساهمون:

ص٥٧٣
« همه خير و خوبى در شمشير و در سايه شمشير است و مردم را جز شمشير ، استوار نمىگرداند . شمشيرها كليدهاى بهشت ودوزخ اند . » 2 - باز هم امام صادق‌عليه السلام از پيامبر خداصلى الله عليه وآله نقل مىكند كه آن‌حضرت فرمود : « للجنّة باب يقال له باب المجاهدين ، يمضون إليه فإذا هو مفتوح وهم متقلّدون بسيوفهم ، والجمع في الموقف والملائكة ترحّب بهم ، قال : فمن ترك‌الجهاد ألبسه اللَّه ذلّاً وفقراً في معيشته ومحقاً في دينه ، إنّ اللَّه أعزّ امّتي بسنابك خيلها ومراكز رماحها » « 1 » . « بهشت دروازه‌اى دارد كه به آن « دروازه مجاهدين » گفته مىشود . مجاهدان به سوى آن مىروند در حالى كه آن گشوده‌است و آنان شمشيرهاى خود را به كمر بسته‌اند . همگى در محشر هستند و فرشتگان‌به آنان خوشامد مىگويند . حضرت فرمود : كسى كه جهاد را ترك كند ، خداوند به او لباس ذلّت و فقر در زندگىاش مىپوشاند و دينش نيزنابود مىشود . به يقين خداوند امّت مرا به سُم اسبان آنان و محل فرورفتن نيزه‌هاى آنان ، عزّت بخشيده است . » 3 - پيامبر خداصلى الله عليه وآله فرمود : « خيول الغزاة في الدنيا خيولهم في الجنة ، وإن أردية الغزاة لسيوفهم » « 2 » . « اسبان جنگجويان در دنيا ، اسبان آنها در آخرت هستند و زيبايى و پوشش مجاهدان ، شمشيرهاى آنان است . » 4 - پيامبر خداصلى الله عليه وآله فرمود : « أخبرني جبرئيل بأمر قرّت به عيني وفرح به قلبي ، قال : يا محمّد ، من غزى من امّتك في سبيل اللَّه فأصابه قطرة من السماء أو صداع ، كتب اللَّه له‌شهادة يوم القيامة » « 3 » . « جبرئيل مرا به چيزى خبر داد كه چشم من به آن روشن و دل من به آن شاد شد . جبرئيل گفت : اىمحمّد ! هركس از امّت تو در راه‌خدا بجنگد پس قطره‌اى از آسمان به او اصابت كند يا سردردى او را بگيرد ، خداوند شهادت را براى او در روز قيامت مىنويسد . » 5 - امام صادق‌عليه السلام فرمود : « إنّ اللَّه عزّ وجلّ بعث رسوله بالإسلام إلى الناس عشر سنين ، فأبوا أن يقبلوا حتّى أمره بالقتال ، فالخير في السيف وتحت السيف ، والأمر يعود كمابدء » « 4 » . « خداوند متعال پيامبر خود را براى دعوت مردم به اسلام فرستاد و ده سال گذشت و مردم از پذيرفتن
هامش
( 1 ) وسائل الشيعه ، ج 11 ، باب 1 ، ابواب جهاد العدوّ ، ص 5 ، حديث 2 . ( 2 ) همان ، حديث 3 . ( 3 ) همان ، ص 6 ، حديث 6 . ( 4 ) همان ، ص 9 ، حديث 14 .