فصل سوّم - انفاق و صدقات
انفاق و صدقات در قرآن كريم
انفاق در راه خدا ، نتيجه مستقيم ايمان به خدا و نشانه يقين ژرف به اوست و يقين به اينكه تنها او بخشنده زندگى ، ثروت ، مالكيّت و هدايت است .
از ويژهگيهاى يك شخصيّت مسلمان ، بخشندگى و دهندگى اوست و اين بذل و بخشش براى كسب شهرت و ريا و به منظور نشاندادن به مردم نيست بلكه در راه خدا و براساس روشى است كه خداوند براى او ترسيم نموده است .
قرآن مجيد در بسيارى از سورههاى خود ، از انفاق و صدقه دادن سخن گفته است كه خود از اهمّيت موضوع و نقش اساسى آن دربرپا داشتن زندگى اجتماعى انسان ، حكايت مىكند . در آيات كريمه 261 تا 274 سوره بقره به جوانب گوناگون مخصوصاً ابعاد روانىانفاق پرداخته شدهوبه عنوان جلوهاى از جلوههاى ايمان به خدا و روز قيامت بيان شده است . اين آيات را باهم مرور و مورد تدبّر قرار مىدهيم :
1 - اخلاص در انفاق :
خدايى كه به ما زندگى و نعمتهاى آن را بخشيده است ، به ما دستور مىدهد كه بخشى از آنچه را به ما داده است ، به پيشگاه اوتقديم كنيم تا چند برابر به ما عوض دهد . آنچه را ما براى خدا مىدهيم ، از بين نمىرود بلكه بسان دانهاى است كه آن را در دل زمينمىكاريم . دانه با كاشته شدن از بين نمىرود بلكه آن دانهاى كه آن را مىخوريم ، از بين مىرود و نابود مىشود امّا آن دانهاى كه آن را دردل زمين دفن كردهايم ، رشد مىكند و رشد مىكند تا اينكه تبديل به صدها دانه ديگر مىشود . اين كار خدا و سنّت اوست كه مقداراندكى از مالى را كه در راه او انفاق كردهاى و به بندگان او صدقه دادهاى ، از تو مىگيرد و چند برابر به تو باز مىگرداند .
خداوند مىفرمايد : مَثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنبُلَةٍ مِّاْئَةُحَبَّةٍ وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَن يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيم « 1 » .
هامش
( 1 ) سوره بقره ، آيه 261 .