بعداز بيان احكام روزه ، فقها درباره اعتكاف سخن مىگويند به اين جهت كه اعتكاف عبادتى است كه در آن روزه گرفتن شرط شدهاست و نيز براى اينكه قرآن حكيم برخى از احكام اعتكاف را بعداز بيان احكام روزه بيان نموده است .
اعتكاف چيست ؟
« اعتكاف » به اين معناست كه انسان مدّتى در خانهاى از خانههاى خداى رحمان به عنوان عبادت به طور شبانه روزبماند ، و در اعتكاف شرط شده است آنچه در عبادتهاى ديگر شرط شده است مانند : مسلمان بودن ، عاقل بودن و نيّت خالص داشتن ، و اين كه اعتكاف با فعل حرام مانند : ضرر زدن و تجاوز نمودن به حقوق ديگران و مانند آنها همراه نشود ، پس اگر اعتكاف به خاطربيمارى ، يا وجود دشمن به انسان ضرر برساند يا بواسطه اعتكاف حقوق ديگران پايمال شود ، بهعنوان عبادت صحيح نخواهد بود ، چنان كه فقها اين شرايط را در ديگر عبادتها نيز ذكر كردهاند .
شرايط اعتكاف :
براى اعتكاف شرايط ديگرى نيز مىباشد ، كه در سطور ذيل ذكر مىشود :
اوّل - اعتكاف بايد با روزه گرفتن همراه باشد ، پس بدون روزه صحيح نيست و در موقعى كه روزه جايز نيست مانند دورانبيمارى ، مسافرت ، روزهاى عيد و در ايّام تشريق براى كسى كه بخواهد در منى اعتكاف كند ، اعتكاف نيز صحيح نمىباشد .
و لازم نيست كه روزه ، روزه مخصوص به اعتكاف باشد ، پس روزه ماه رمضان يا روزه نذر ، يا روزه قضا و مانند آنها نيز براىاعتكاف كفايت مىكند .
دوّم - اعتكاف بايد سه روز باشد ، پس اعتكاف در دو روز يا در پنج روز درست نيست بلكه در سه روز يا در شش روز صحيحاست و احتياط اين است كه انسان اعتكاف را در سه روز سه روز انجام دهد ، پس نبايد ده روز اعتكاف كند ، بلكه بايد يا نه روز ، يادوازده روز اعتكاف كند . و لذا اعتكاف را قبلاز ورود در روز سوم مىتوان قطع كرد ولى بعداز ورود ، بايد روز سوم