تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام عبادات (فارسى) — صفحة 446

مساهمون:

ص٤٤٦
را به پايان رسانيد . اگر كسى روزهاى معيّنى را براى اعتكاف نذر كند مانند ايّام قدر ، پس جايز نيست كه اعتكاف را قطع كند چون با نذر خودمخالفت كرده است ، و اگر نذر كند - مثلًا - كه در روز جمعه اعتكاف كند بر او واجب است كه دو روز ديگر قبل يا بعد را به آن اضافه‌كند تا سه روز كامل شود . شب اوّل و شب آخر جزء سه روز اعتكاف حساب نمىشود بلكه از فجر ( سپيده دم ) روز اوّل تا مغرب روز سوم‌حساب مىگردد ، اگرچه اوْلى اين است آن دو شب را جزء اعتكاف قرار دهد . امّا دو شبى كه در ميان قرار گرفته است داخل در اعتكاف‌مىباشد و اعتكاف كردن مثلًا از ظهر روز چهارشنبه تا ظهر روز شنبه مورد اشكال است ، و اوْلى اين است كه مثلًا از سپيده دم روزچهارشنبه تا غروب روز جمعه باشد . سوم - بايد اعتكاف در مسجد جامعى كه امام عادلى در آن نماز جمعه يا جماعت مىخواند صورت بگيرد ، پس در غير مساجد و همچنين در مساجد كوچكى كه جماعت در آنها برپا نمىشود ، حتّى در مساجد محلّه‌هاى شهر ، جايز نيست . بلكه اعتكاف بايد درمسجد يا مساجد اصلى و بزرگ باشد . و بهتر اين است كه اعتكاف در يكى از مساجد چهارگانه كه عبارتنداز : مسجدالحرام ، مسجدالنّبى ، مسجد كوفه و مسجد بصره‌انجام شود . اعتكاف اساساً مستحبّ است ، ولى به نذر واجب مىشود و احكام نذر در اعتكاف و غير اعتكاف يكسان است و لازم است كه دراين باره به كتاب نذر مراجعه شود .

احكام اعتكاف

1 - گوهر و حقيقت اعتكاف ماندن در مسجد به عنوان عبادت است ، لذا اگر بدون نياز از مسجد بيرون برود ، عملش باطل‌مىشود ، و نيز اگر خارج شدن انسان معتكف از مسجد به جهت نياز و ضرورت به طول بيانجامد به طورى كه از صورت اعتكاف‌بيرون بيايد باز عملش باطل مىشود ، ولى خروج انسان براى ضرورت ونياز به طورى كه عرفاً با ماندن در مسجد منافاتى نداشته‌باشد ، اشكال ندارد ، مانند اينكه كسى براى خوردن و آشاميدن يا براى رفتن به سرويس بهداشتى يا استحمام يا عيادت مريض يا تشييع‌جنازه ، يا براى برآوردن نياز مؤمن و مانند آنها از مسجد بيرون برود ، و اگر بيرون رفت بايد به كمترين زمان ممكن اكتفا كند و سپس‌برگردد . 2 - چند چيز بر معتكف حرام است ، و با رعايت نكردن شرطهاى اعتكاف وارتكاب برخى از محرّمات ، اعتكاف باطل مىشود ، اكنون به بعضى از آنها اشاره مىشود : الف - در اعتكاف آميزش با همسران و لمس و بوسيدن شهوت‌انگيز آنان حرام است و دراين
احكام عبادات (فارسى) — صفحة 446 | السيد محمد تقي المدرسي